13 januari 2013, een erg koude en ijzige dag, maar wel met een heerlijk zonnetje.
Temperatuur zo rond de -1 a -3. Gevoelstemp. -5 a -8 Wind NO 3/4
Vanmorgen om 10.00uur in Velsen Noord afgesproken.
Van daaruit met z'n viertjes (Sandra, Paula, Marjolein en ik) naar Heiloo gereden.
In Heiloo hadden we met Ingrid afgesproken.
In Heiloo stonden er bussen klaar om de hardlopers naar Egmond te vervoeren.
De toegangsweg naar Egmond was namelijk afgesloten voor verkeer.
Na het kaartje van 5 euro te hebben gekocht,
konden we meteen instappen in de gereedstaande bus.
Hopla.... op naar "the place to be".
Heel netjes bij de Sporthal afgezet.
Even in de shop van Arie gekeken en nog wat Salomon schoenen gepast. Die zitten super goed.
Helaas een half maatje te groot. T.z.t. even in de winkel de juiste maat halen. Wat een geweldige schoen.
Na de koffie zijn we naar de sporthal gegaan, om ons om te kleden en gereed te maken voor de halve marathon. Het was er druk en erg gezellig; met een fanfare band.
Het was er lekker warm. Konden we even opwarmen, voordat we naar buiten gingen.
Buiten de sporthal waren allemaal tenten, waar je bagage kon afgeven. Bewaakt depot. Goed geregeld. Tas vergrendeld met een tiripje en afgegeven op F137
Het was ongeveer 900mtr. lopen naar de startvakken op de boulevard. Brrr..... wat was het onwijs koud. Rillen.
Gelukkig had ik handschoentje aan gedaan. Verder een lange tight, lange thermoshort met dunne Craft jasje. Dit was achteraf gezien, voor mij de juiste keuze.
De rest van mijn groepje stond in het Le Champion vak. Zij starten om 12.30 uur.
Ik stond ergens achterin, in het paarse vak. Dat was de 5 shift. Mijn start was om 12.55 uur.
Ik was blij dat ik kon gaan lopen, wat had ik het koud. De eerste 500mtr liep ik nog te bibberen, toen werd het beter en was het goed.
Eerste gedeelte ging door het dorp Egmond. Wat een mensen stonden er langs de kant. Geweldig.
Na 3km het strand op, het mulle zand en daarna het hardere zand.
We hadden mazzel. Het was eb, dus lekker breed om te lopen. Windje in de rug.
Er stonden heel veel mensen langs de strand afgang. Heel tof was dat.
Het was even wennen op het zand. Voor mij echt de eerste keer dat ik op het strand ren.
Gewoon maar achter de stroom mensen aan lopen.
We moesten 7 km over het strand, van Egmond naar Castricum/Bakkum.
Ik zat maar steeds te kijken hoe ver het was, maar er kwam geen eind aan het lint hardlopers.
Was wel heel gaaf om te zien. Al die duizenden mensen over dat strand, met een zonnetje in het gezicht. Het was een beetje zoeken naar de juiste route.
Het zand was goed te lopen, maar af en toe was het even wat mul en zwaar.
Op het zand hardlopen is totaal anders. Is weer een hele ervaring. Het liep eigenlijk best goed. Tja het is minder grip dan asfalt, maar het was goed te doen. Lekker zacht voor je voeten en knieën.
Na 10 km. kwam dan eindelijk die strandopgang. Wat was dat zwaar zeg. Ik wilde bijna gaan lopen, maar dat mocht niet van mezelf. "Blijven lopen" zei een stem in m'n hoofd.
Het was nog wel een heel stuk naar boven toe.
Vlak voor de top stonden de supporters, Rebecca, Edo en Inge. Hartstikke leuk.
De rest heb ik niet gezien in die drukte.
Wat een mensen stonden er hier.
Bovenop de top was een verzorgingspost. Ik heb AA-Drink genomen en een stukje banaan. Dat deed me goed. Ik kon er de tweede helft weer tegenaan. Mijn lijf kon het beetje energie wel gebruiken
Doorkomst op 5km in 56 min. Daar was ik best tevreden mee.
Hopla, de heuvel af. Wat een genot om naar beneden te "vliegen".
Op naar de heuvels en de duinen. Heel benieuwd hoe het parcours zou gaan.
Achteraf gezien, denk ik dat ik het tweede gedeelte met die heuvels zwaarder vond. Het haalde de snelheid er meer uit. Maar ondanks dat, kon ik m'n snelheid toch aardig vol houden.
Een prachtige route en ik heb volop genoten tijdens het lopen.
Rond de 15km kwam ik door in 1.21. Toen ging ik rekenen en beseffen, dat het toch best snel ging, ondanks de zwaarte van deze loop. Rekenen en nog meer rekenen. Toen besloot ik om toch maar wat meer m'n best te doen en geen foto's meer te maken onderweg en zo.
Ik ben nog bewuster op m'n hartslag gaan letten.
Daar was Egmond. Nu kon het niet meer ver zijn. Ik liep nog steeds in 1 gestaag tempo verder. Hopla, de straten van het dorp in. Heel veel mensen. Wat was het gezellig en leuk. Nog een paar verradelijke stukjes. Een heuveltje en bij de "Bloedweg" nog een mega klim omhoog. Daar ga je toch helemaal stuk op. En dat zo vlak voor het einde. Dat was niet "funny".
Toen de weg bij Hotel Zuidduin, onder de Saucony reclame door en nog 600mtr. naar de finish.
De bocht om en nog een stukje vals plat. De laatste paar honderd meter zijn altijd erg zwaar.
Ik kon nog iets gas bij geven. Aangemoedigd door het publiek, zag ik in de verte de finish lijn.
Plotseling zag ik Marieke langs de kant staan. Ze moedigde me nog even aan. Altijd fijn, want het werkt wel. Waar zouden we zijn zonder supporters?
Nog 100 mtr, 75, 50, jeetje wat duurt het dan toch lang, ...... handen in de lucht...... finishlijn en knopje op het horloge indrukken. Ik kijk, kijk nog eens en kon het echt niet geloven. Ik heb op de zwaarste halve marathon van NL gewoon een hele vette pr. gelopen. Dat kon niet waar zijn toch?! Ik zal de officiële uitslagen wel afwachten. Later bleek inderdaad dat het de juiste tijd was.
Ik heb m'n race in 1 constant tempo gelopen. Het was bijna een "flatliner". Alleen bij de strandopgang in Bakkum, heb ik even gedronken en gegeten. Voor de rest gewoon door gelopen.
Ik heb bijna 2 minuten van m'n pr. afgelopen. Dat is best veel.
Dit gegeven geeft me zoveel goede moed. Het is nog maar januari en ik zit vol in m'n trainingsschema en dan dit??!! Ik ga mijn trainingsmethode gewoon op deze manier voort zetten. Wie weet wat er nog voor leuke dingen gaan komen.
Na de finishlijn was het aansluiten in de "file" van mensen. We kregen een prachtige medaille, drinken en een plastic poncho. Dit laatste had je echt nodig, want je koelt gauw af en het was zo ontzettend koud. Ik ben in een holletje naar de sporthal gegaan, om zo min mogelijk te onderkoelen.
Bij het bagagedepot kwam ik Sandra en Paula tegen. Die hadden het ook koud.
Gauw de warme sporthal in. Dat was zalig.
Vlak daarna kwam Ingrid ook bij ons. Ook zij was klaar en was het goed gegaan.
Ik kijk terug op een prachtig evenement. Veel supporters langs de kant en erg gezellig. De vrijwilligers langs het parcours hebben goed hun best gedaan. Die hebben kou getrotseerd. Verder "petje af" voor de fantastische organisatie. Ik ga volgend jaar zeker weer mee doen.
Deze zondag in januari is heel erg geslaagd!!!!
