Festival Trail Semois 6 juli 2013

Het lijkt me heel gaaf om deze trail te lopen. Hou het in gedachten.

Groet uit Schoorl Run - 25 km. (21,1 km. + 4 vooraf)

Zondag 10 februari 2013

Het is 06.00 uur, ik doe de gordijnen open en zie, dat er een dik pak sneeuw is gevallen. Er ligt zo'n 10cm.

Ik zet meteen de computer aan, want ik verwacht dat de Schoorl Run wordt afgelast.
Ondertussen maak ik mijn ontbijtje klaar en zet een overheerlijke "Lungo".
Ik word rustig wakker en lees de berichten op social media.
Na het ontbijt lekker douchen en aankleden.
Dan is altijd weer de vraag: "Wat doen we aan?".
Het zou best fris zijn, dus een thermo shirtje, met m'n dunne "Craft" jasje.
M'n tas ingepakt met veel droge en warme kleding en droge schoenen, want alles zou behoorlijk nat en vies gaan worden. Ik keek nog even op de website van de Schoorl Run en zag dat het gewoon door ging. Gelukkig maar, want ik had er reuze veel zin in. Ik denk dat de organisatie alles in het werk heeft gesteld om met sneeuwschuivers de routes vrij te maken. Wat een enorme opgave. Petje af.
Om 08.00uur ben ik de auto uit gaan graven. Ik was wel even bezig om de "Fiesta" weer zichtbaar te maken. Ondertussen was ie lekker warm geworden aan de binnenkant.
Rustig rijdend en glibberend ging ik de Hoofddorpse straten door, richting de snelweg.
Vanaf de rand Hoofddorp, waren de wegen heel goed te rijden.
De weg naar Schoorl verliep prima. Geen enkel probleem.
Rond 09.00uur arriveerde ik in Schoorl. Ik stond geparkeerd, helemaal aan de andere kant van het dorp. Daar stond ie best mooi, op een weiland. Het was ongeveer 10min lopen naar sporthal "De Blinkert".
Rond 09.15 uur in de kantine van de sporthal. Ans en Ingeborg zaten er al. Gezellig aangeschoven en een kopje koffie gehaald. Na een tijd kwamen ook Ingrid, Jeroen, Ralph en Sylvia.

Me klaar gemaakt en de sporttas afgegeven in de sporthal, bij het bagagedepot. Dat is altijd goed geregeld.
Om 10 uur zijn Ingrid en ik zijn 4km (30min) vooraf gaan lopen, zodat we aan de 25km zouden komen. Kilometers maken voor de Rotterdam Marathon. Het was gezellig, zo samen lopen.
Om 10.30 uur vanaf de Blinkert richting de startvakken gelopen. Nog even gebruik makend van de "Dixis". "Zo dat zijn we ook kwijt", loopt in ieder geval wat luchtiger.
Op naar startvak "Rood", lekker voorin.
Om 11.00 uur klonk het startvak. Hopla we gingen op weg. Mensen stoven weg als hazewindhonden. Als raketten schoten ze om me heen. Ik hield m'n horloge in de gaten en deed een stapje terug. Het is in het begin altijd zoeken naar je tempo. Je moet je vooral niet gek laten maken door anderen en alles wat er om je heen gebeurd. Het ging goed en ik vond m'n eigen tempo al vrij snel.
Ik kwam Edo, Rebecca, Inge en Kees ook tegen in het begin. Ze even gedag gezegd en weer verder gegaan.

Foto van Janneke Suurd

Foto van Janneke Suurd

We liepen zo'n 6 a 7 km door de dorpen Schoorl en Groet. Zigzaggend door de straten. Het was er gezellig met mensen en in Groet stond de fanfare z'n deuntje te blazen.
Na verloop van tijd draaiden we bij de 7,5km, rechtsaf de bossen in. Meteen de heuvel op en een lange klim. Best een pittig stuk om te lopen, maar oh wat was het hier mooi.

Een lang gerekt lint van lopers, door het bos, met een overkoepeling van wit besneeuwde bomen. Wat een moment. Ik had spijt, dat ik m’n cameraatje niet mee had genomen.

Dit was zo geweldig genieten. Er kwam geen eind aan. Zo’n 7km door dit besneeuwde bos. Prachtig. Ik liep dit glooiende stuk parcours in een redelijk hoog tempo, zo rond de 12km/u, wat ik lang kon volhouden.

Bij 14km ging de route verder de duinen door. Weer een totaal ander landschap.

Ik kon m’n tempo nog steeds vast houden, maar ik werd al wat moe.

Ik keek al uit naar de verzorgingsport bij de 15km.

Gauw m’n gelletje gepakt en naar binnen geslurpt.

Daarna bij de post een beker thee er achter aan.

En……………. ze stonden met banaantjes. Heerlijk!!! Daar heb ik er een paar van opgegeten, want ik heb altijd veel baat bij banaantjes. De gelletjes ben ik niet zo kapot van, want daar ga ik altijd van boeren en komt soms omhoog. Heel vervelend.

Na de verzorgingspost m’n weg vervolgd en weer kon ik het tempo oppakken.

Ik klokte op de 15km een tussentijd van 1uur18. Dat was 3min sneller dan mijn pr. Nou zeg, ik kon dat niet geloven. Ik besloot om goed m’n best te blijven doen en er voor te gaan.

Bij 17km kregen we wat koude wind van opzij en deed ik mijn dunne “Falke” handschoentjes weer aan. Vanaf de 17 a 18km gingen m’n benen verzuren. Ze wilden niet goed meer. Mijn tempo zakte vrij snel naar onder de 11km/u. Heel bizar. In m’n hoofd wilde ik wel, maar het ging niet meer. Ik moest mezelf moed inspreken om tempo te blijven maken, hoe moeilijk dit ook was. Ik zat in een flinke dip. Het eerste stuk te veel energie verspeeld.

Hier moest ik naar toe

“Wat is nog nog 4km. Iets meer dan een rondje Toolenburgplas. Dus dat moet toch lukken. Nog 22min.” Hele gesprekken heb ik altijd met mezelf. Ik denk en reken veel onderweg. Bij de 18km liep ik al richting het dorp. Dan rechtsaf Groet in en dan naar Schoorl. Pffffff……. Weer vals plat. M’n benen hadden het niet meer. M’n conditie is absoluut geen probleem, maar verzuring kan je niets aan doen. De fut en energie was er uit. Ik probeerde op de 11,5km/u te blijven, hoe moeilijk dat ook was. Ik hoorde de speakers bij de finish. Ik keek uit naar de bocht naar links, want dan gaat de weg naar beneden, Schoorl in. Dan nog 1 bocht en dan zou ik de finish zien. Ik kon de 12km/u weer halen en redde het zelfs nog tot de 12,5km/u. Ik was kapot. Ik moest en zou die pr halen. Ik wist het, ik zou het halen. Ik was blij, zo ontzettend blij. Ik kwam over de finish in een tijd van:…………………. jawel……………. 1.50.41. Niet te geloven. Dik 3 minuten van mijn pr. af (Egmond) gelopen. En dat op weer een heel zwaar parcours.

Het wordt eens tijd dat ik op een vlak parcours ga lopen. Maar ja, dat zegt ook niets, want je moet ook de vorm hebben en alles moet kloppen. Maar goed, dit was weer in de pocket. Voor mij een bevestiging dat ik goed met m’n trainingsschema’s bezig ben en goed op weg ben naar mijn 4^de marathon, Rotterdam 14 april.

Na de finish een flesje AA-drank en de welverdiende “Groet uit Schoorl” handdoek.

Dit jaar een blauw exemplaar.

Op naar de “Blinkert”. Sporttas halen en omkleden. Wachtend op de Ingrid, Ans, Jeroen, Ingeborg. Nog even buiten en in de kantine gekeken, maar ik zag ze niet. Ineens stonden ze voor me in de sporthal. Na alle kleedpartijen zijn we gezamenlijk naar de kantine gegaan, voor een overheerlijk kopje koffie. En nog maar eentje.

Na de koffie nog even de 10km gekeken en Erik zien finishen. Was erg leuk.

Tevreden ging ik naar huis en ik was eigenlijk vrij snel thuis.

Ik kijk terug op een verschrikkelijk leuke en vooral mooie sfeervolle dag. Wat was het mooi met die verse sneeuw.

De organisatie had heel goed z’n best gedaan om het parcours sneeuwvrij te krijgen. Petje af. Tevens super dat al die vrijwilligers er weer stonden met drinken en banaantjes en sinaasappeltjes. Zonder vrijwilligers geen evenement.

 

Ultra Spire Surge

Vandaag naar de Fiets-/Wandelbeurs in de RAI geweest.
Daar was een stand van Ultra Spire aanwezig.
Natuurlijk naar op zoek gegaan en me goed laten informeren door Peter Jan en Chris.
Erg leuk met ze gepraat over ultralopen en trailrunning.
Ze zijn erg enthousiast en konden me voorzien van de info die ik graag wilde hebben.
Diverse Ultra Spires gepast en uiteindelijk kwam in op de "Surge" uit.

Waarom dan een rugzakje of eigenlijk gezegd een "race-vest"?

Is een belt dan niet meer goed genoeg.
Een belt is zeker goed, tot op zekere hoogte.
Als je wat langer op pad gaat, wil je iets meer dingen mee nemen.
Ik wil gewoon lekker gaan rennen in de natuur en ultralopen gaan doen.
Mijn pre is dan, om een regenjasje mee te nemen, banaan, geld, telefoon, fototoestelletje (compact), gelletjes, voldoende water.
Dan neem je niet een gewone rugzak mee, omdat dat teveel heen en weer slingert.
Je gaat zoeken en na lang zoeken op internet kwam ik de Ultra Spire Surge tegen. De pasvorm is namelijk heel belangrijk. Het moet goed aansluiten.
Deze wilde ik meteen bestellen va internet, maar heel verstandelijk hield Colinda me tegen, want ze zei: "Je moet het toch eerst passen. Hoe kan je nou zo maar iets bestellen, wat je niet kent?". Ze heeft zeker gelijk en ik liet het er bij.
Tja en toen kwam deze beurs en zag ik dat ze daar stonden. Wat een kans om dan alle soorten te passen. Geweldige stand!!!
Er zat weldegelijk verschil tussen de diverse racevesten. De "Omega" zat me te ruim en wilde niet goed sluiten, terwijl de "Surge" vanaf het eerste moment goed zat.
Het zit en voelt als een harnas om je lijf. Hele prettige pasvorm.

Hieronder een filmpje van de "Surge".

 

Na een tijdje te hebben gepraat en de diverse soorten te hebben gepast en te hebben gezien, besloot ik om te kiezen voor de "Surge". Dat zou mijn racevest worden.

Er was ook nog eens een beurs aanbieding. Via internet of waar dan ook betaal je normaal € 89,95.

Nu ging er € 20,- vanaf en ik moest € 69,- betalen. Scheelt toch weer.

Tevreden verliet ik de stand en het was leuk om op de beurs te lopen en te kijken. 

Dit is het racevest wat ik heb gekocht

Nu ga ik nog op zoek naar een lichtgewicht "Waterproof" regenjasje/windjack.

Het regenjack wat ik nu heb is te zwaar om mee te nemen. Een lichtgewicht jasje past mooi in het voorvak van m'n racevest. Handig om mee te nemen, als je wat langer onderweg bent en er regen is en je het kouder krijgt. Toch bescherming tegen onderkoeling. Ik heb een mooi jasje van "Salomon" gezien, de Salomon XT W(ater)P(roof) Jacket.

Gegevens:

Light weight, packable, waterproof and very breathable jacket. Ideal for running in wet weather



Salomon XT WP II Jacket W - 129139

Salomon Trailrunning - Share the passion

Midwinter Marathon - Asselronde 27,5km - Apeldoorn



Plattegrond van de Asselronde route

Van horen zeggen is het prachtig hardlopen in de omgeving van Apeldoorn.

Geïnspireerd door ex-hardloper Ton Valk, en tevens specialist in Apeldoorn, ben ik me gaan interesseren voor de Midwinter Marathon in Apeldoorn. Er zijn diverse afstanden te lopen, dus keuze genoeg voor iedereen. Aangezien ik in april de marathon in Rotterdam loop, leek het me erg leuk om de 27,5km te gaan lopen.

Een mooie voorbereiding voor de komende maanden.

Zo gezegd zo gedaan: "Ingeschreven"!

Startnummer is binnen

De avond voor mijn wedstrijd nog even lekker pannenkoeken gebakken, voor de nodige koolhydraten. Dat was heerlijk.

Gisteren, zondag 3 februari 2013, was het dan zo ver.
Om 6 uur opgestaan, om eerst rustig te ontbijten, koffie te drinken en rustig naar de wc te gaan.
Ik heb een bakje kwark met honing gegeten en een broodje met hagelslag.
Een paar keer naar toilet geweest en daarna lekker onder de douche en mijn sportkleren aan gedaan. Tja en dan is altijd weer de vraag: "Wat voor weer wordt het?" en "Wat doen we aan?" Ik kan het onderweg in de auto nog bekijken en er over na denken.
Om een uur of 8 uur ben ik met de auto richting Apeldoorn vertrokken.
Het was droog en de autorit ging voorspoedig.
Vlak voor afslag 19 Hoenderloo, moest ik heel nodig naar toilet. Ik kon nog snel bij het benzinestation er af en kon gelukkig al m'n behoeftes kwijt. Zo, daar was ik in ieder geval van af.
Nog even op de telefoon gekeken en wat berichtjes geschreven.
Om 09.30 uur kwam ik aan bij de Kazerne, waar ik gratis kon parkeren.

In het centrum van Apeldoorn, bij Orpheus, Startgebied

Met pendelbusjes werden de lopers netjes in het centrum afgezet, bij cultureel centrum "Orpheus".

Op diverse locaties zijn kleedruimtes beschikbaar gesteld. Ik ben naar de dames kleedruimte iets verderop gelopen. Een sportzaal van een basisschool was omgetoverd tot kleedzaal en massageruimte. Goed geregeld en voldoende ruimte. Ze hadden goed hun best gedaan.

Met een graad of 5 en wat wolken is het goed loopweer, dus ik besluit een thermo lange mouw en t-shirt met korte mouw aan te doen. Toen ik eenmaal buiten was ging ik twijfelen. Er was ook veel wind en het voelde, zo tussen de huizen, al best wel koud aan.

Ik kreeg ook behoorlijk koude handen. Hierdoor besloot ik om terug te gaan.
Ik deed mijn thermo met korte mouwen aan en daar overheen mijn dunne "Craft" jasje. Deze combi leek me beter.
Op deze manier ging ik op pad naar het startgebied.

Bij “Orpheus” nog even naar Erik en Yolanda gezocht maar die vond ik niet.

Wel zag ik een poster met reclame voor de hardloopvierdaagse. Daar zag ik Ralph op staan. Even gauw een foto van gemaakt en op Facebook gezet. Was wel leuk om te zien.
Hopla, naar het startvak C. Dat was helemaal achterin. Als laatste zou ons vak vertrekken. Het was gezellig druk in het vak en er was genoeg ruimte.

Mijn @loopmaatjes stonden ongeduldig te wachten op het startschot.

Iets over 12.00uur kwam de meute in beweging, nadat de marathonners allang op weg waren, want zij stonden helemaal vooraan.

Ik stond in de achterhoede. Wat maakt het ook uit waar je staat.
Om 12.05 passeerde ik de startlijn en kon mijn race beginnen. Op weg voor een 27,5km door de bossen en langs de heidevelden. Een afstand waar ik nog geen tijd op heb staan.

Het eerste gedeelte over de Loolaan, richting de rand van de stad, om daarna de bossen in te gaan. De route werd heuvelachtig en er was best veel vals plat. Vooral het stuk naar Asselt was zo’n 2 km vals plat. Best pittig. Ik voelde mijn bovenbenen best wel. Tevens was er heel veel wind tijdens het eerste gedeelte van de race, zo’n 13km lang. Ik keek regelmatig naar m’n hartslag en die was best aan de hoge kant. Desondanks liep ik op gevoel en het liep lekker en soepel weg. Ik besloot gewoon op m’n gevoel af te gaan en het tempo door te lopen. Ik zou wel zien waar het schip zou stranden.

Na Asselt rechtsaf langs over het bospad naar de Amersfoortseweg.


Ergens onderweg langs de Amersfoortseweg

Vanaf daar was het terug naar Apeldoorn. Vanaf km 16 lekker voor de wind lopen, maar ook weer een paar pittige stukken vals plat. Dat zijn toch flinke “killers” voor je boven benen. Dan kan je flink verzuren. Het wegdek was voorzien van een prachtig nieuw stukje asfalt. Het liep in ieder geval zalig.

De verzorgingsposten waren zo super goed geregeld onderweg.

Ik heb een paar keer AA-drink gepakt en stukjes banaan. Dat deed me erg goed.

Hierdoor heb ik m’n eigen gelletjes niet gebruikt, want daar ben ik niet zo’n fan van. Daar ga ik van boeren en die komen weer omhoog. Maar als het niet anders kan, dan eet ik ze wel.

Deze medaille moet je hard voor hollen

Op weg terug naar Apeldoorn, was nog een flink stuk over die Amersfoortseweg.
Bij 25km was ik behoorlijk vermoeid. Ik was er benieuwd hoe lang ik dit tempo nog vol zou houden. Ik heb een tijd met wat mensen samen gelopen. We hebben wat gekletst, wat erg gezellig was en de tijd wat doodde.
Aangekomen bij de Loolaan, draai je de bocht om naar rechts en hoor je de speakers en het publiek. In de verte zie je het finish doek.
Je bent er bijna, maar potverdorie wat is die Loolaan dan nog lang. Je moet nog zo'n 1,5km naar dat finishdoek. Wat ben je dan moe dat laatste stuk.

Ik zette nog even aan en hopla, een tijd van 2.30.27.
Boven verwachting gelopen. Een gemiddelde van 11,1km/u
Deze goede tijd geeft me weer goede hoop voor andere loopjes.
De route was prachtig.

Na de finish kreeg ik mijn verdiende medaille.
Trots hing ik die om mijn nek.
Tevens kregen we warmteplastic en nog AA-drink.
En wat gebeurde er................ het begon te regenen. Hoe is het mogelijk. De hele weg droog en dan dit.

Ik ben me om gaan kleden en heb nog even gekeken of ik Erik zag finishen op de marathon. Later hoorde ik dat hij was uitgevallen, doordat hij bij 33km ziek was geworden. Overgeven door koude thee te hebben gedronken.
Door de regen en kou ben ik naar de pendelbussen gegaan, die ons terug bracht naar de kazerne.
Voldaan ben ik naar huis gereden. Daar had Colinda een heerlijk bordje pasta voor me gemaakt. Dat ging er wel in.
Het was een prachtige dag.
Volgend jaar ga ik er zeker weer naar toe.

Afzien of gewoon genieten?

Tja, wat is afzien? Het is het doorstaan van ongemakken, waar je je op dat moment niet prettig in voelt. Een soort van lijden. Maar uit dit afzien kan ook weer iets moois ontstaan. Ze zeggen wel eens: "Na regen komt zonneschijn"! Dat is ook zo. Er is altijd weer een positief iets na iets negatiefs. Altijd!!!!

Waarom heb ik het hier over?
Voor vanmorgen stond er een 24km duurloop op het programma.
Na een periode van veel sneeuw, schaatsen, toertochten en vrieskou, was het vandaag totaal anders.
Regen, harde wind, kou, striemende kou in je gezicht en op je benen.
Zondag is mijn dag van de lange duurloop.
Ik heb mezelf een doel gesteld en die wil ik zeker goed gaan halen. Ik wil daar mijn best voor doen en dan weet ik, dat het daar niet aan kan liggen. Mijn trainingen nastreven, om zo die doelen te halen. Dat is soms afmattend en vermoeiend, maar toch ook weer heel leuk. Ik word er namelijk fysiek en mentaal sterker van. Ik wil geen watje zijn. Gewoon gaan!!! Van regen smelt je tenslotte niet, die sneeuw wel.
En het is ook een uitdaging om de strijd aan te gaan met de elementen van de natuur. Ik vind het niet erg en pas me aan. Desnoods een versnelling langzamer tegen de wind in en voor de wind weer een tikkie sneller. Wat ik wel heel vervelend vind, is dat ik door de kou onderkoeld zou raken en tijdens het lopen het heel koud zou krijgen, dat is niet goed. Ik had daarom mijn regenjas ook aan gedaan, om regen en wind buiten te sluiten. Dat scheelt enorm en behoedt je voor veel ongemakken.


Vanmorgen eerst uitgeslapen. Dat is wel eens fijn, als je elke dag vroeg moet opstaan.
Rustig ontbeten en een kopje thee. Drinkbelt klaar gemaakt, gel gepakt, horloge om, zakdoekjes mee, regenjas aan en hopla om 09.30 uur op pad. In de stromende regen en de soppende, smeltende sneeuw. De fietspaden waren best goed. Op weg naar Rijsenhout had ik 6km lang, vol de wind tegen. Striemende regen sloeg in m'n gezicht en m'n benen werden koud. Dat noem ik dan wel even afzien, maar toch ga je door, want je wil toch echt winnen van die elementen. Ik heb een stem ergens in mijn hoofd en die hoor ik dan ook altijd "roepen" op die zware momenten: "Never give up-Keep on going"!!!! Die stem volg ik altijd getrouw. Opgeven is namelijk geen optie, ook niet tijdens de marathon, behalve bij een lichaamlijk probleem/een blessure.
Na 6km ging ik linksaf de Aalsmeerderweg op, om deze vervolgens 4km te volgen, met een zalige wind in m'n rug. Dat liep als een zonnetje.
Halverwege moest ik natuurlijk stoppen en ineens m'n behoefte doen. Dan kan ik niet verder rennen, want dan doe ik het in m'n broek. Denk je dat ik daarna m'n kleding weer goed aan kreeg. Alles is nat van de regen en plakt aan je lijf. Wat een gedoe.
Mijn dunne hardloophandschoentjes waren doorweekt van de regen. Ik heb ze 1 keer uitgewrongen. Daarna weer aangedaan, maar dat ging bijna niet meer. Ondanks de natte handschoenen, had ik geen koude handen.
Na de sanitaire stop weer verder, naar het 10km punt in Rozenburg. Daar de "Kruisweg" op om oostwaarts te rennen, langs Schiphol, industrieterrein, Geniedijk Mainport, Dierenasiel richting het Haarlemmemeersebos. Dit is een stuk van 7km en dat liep ik met de wind schuin achter me. Af en toe een stevige wind van opzij, maar meer van achter.
Dit stuk liep zalig. Goed opletten voor sneeuw op de paden. Onderweg nog een gelletje genuttigd, om toch wat voeding binnen te krijgen. Ook drink ik regelmatig. Dan hou ik m'n vochthuishouding op peil. Ben ik eigenlijk altijd zo gewend om te doen.
Gestaag liep ik mijn kilometers en ik keek heerlijk om me heen.
Het regende nog steeds, maar ik had er geen hinder van. Soppende schoenen had ik tenslotte toch al, dus wat maakt het dan nog uit. Er was ook teveel smeltwater op de wegen en paden en dat kon je uiteindelijk ook niet continu blijven ontwijken. Dan zou het een zigzaggende duurloop worden, met meer extra km's. En heel vermoeiend.
Dus gewoon lekker vol door de plassen. De kou voelde ik toch al niet meer.
Bij het Haarlemmermeersebos zat ik op 18km. Ik besloot de Geniedijk te lopen, naar Vijfhuizen, met halverwege de steile fietsersbrug. Die was goed om nog even de bovenbenen te laten werken. Nog even een sanitaire stop en terug naar de IJweg in Hoofddorp, bij de manege. Inmiddels zat ik op 20 a 21 km. Nog niet genoeg om terug naar huis te lopen. Ik besloot nog een rondje door het bos te rennen. Nou dat heb ik geweten. Daar was het totaal niet schoon en ik liep 3 a 4 km als een trailrunner, door een 8cm dikke smeltende laag sneeuw, waarvan de onderste 4 cm water was. Het liep wel heel zacht, als een tapijtje, maar een water................. Ongelofelijk. Het water vloog om m'n oren en m'n schoenen veranderden in een zwembad. Niets was meer droog en m'n tenen werden koud door de ijzige sneeuw die m'n schoenen in liep.
Maar goed,... ik ging gewoon lekker door en een andere weg had ik geen zin in. Dit was tenslotte ook weer een uitdaging. En al met al ging het ook best, alleen een versnelling langzamer, maar dat boeit me niet. Na zo'n 24 km kwam ik aan bij de IJweg en toen was het nog 2,5km zuidwaarts tegen de wind in naar huis. Ik liep inmiddels weer op een verharde ondergrond en dat ging weer een stuk sneller.
Ik was nog steeds in m'n sas en liep nog steeds dezelfde snelheid als in het begin.
Ik kan heel goed, heel lang dezelfde gestage snelheid lopen. Constant lopen gaat me goed af. Ook tijdens een halve marathon of marathon.
Na 26,5km - 2uur44min, kwam ik weer in de straat aan, waar ik begonnen was.
Voldaan stapte ik op de deurmat om daar al soppend alle natte kleding uit te doen. Meteen onder de douche, want er was niets meer droog.
M'n benen waren zo rood als rode kool. Onder de douche deed het warme water ook zeer op m'n benen, waardoor ik de temperatuur iets kouder heb gezet.
Eindelijk was ik ontdooit en kon ik mezelf voorzien van een heerlijke kop koffie en een kwark/bananen herstel smoothie. Dat recept werkt altijd super goed bij mijn herstel. Kwark schijnt heel goed te zijn voor herstel van je spieren. Je kan natuurlijk ook van die commerciële poeders/drankjes gebruiken. Die kosten je ten eerste veel geld en dat herstel zit tussen je oren.
Goede herstelvoeding, waarin dus zowel koolhydraten als eiwit zit, is bijvoorbeeld een bak yoghurt met verse fruitsalade, een bak cornflakes met melk en een banaan erdoor, een bord havermoutpap met melk en gewelde rozijnen, een gemiddelde pannenkoek met stroop, een bord spaghetti bolognese of twee bruine boterhammen met jam.
Je kan uit de dagelijkse normale voeding heel veel energie op doen en daardoor super goed herstellen. Tja sommige mensen zijn heel gevoelig voor commercie en laten zich beïnvloeden.
Toen ik eenmaal aan de keukentafel zat, voelde ik me zo voldaan en tevreden.
Ik had het toch maar mooi weer gedaan. En het ging me nog heel gemakkelijk af ook. Ik had er nog wel 10km. bij kunnen lopen. No problem.
Totaal geen vermoeidheid. Een super voldaan gevoel en het was voor mij wederom absoluut genieten tijdens mijn duurloop. Trainingen die je allemaal zelf moet doen en daarom nog meer voldoening geven.
Langzaam gaan de kilometers wekelijks weer omhoog. Een stijgende opbouwende lijn, op weg naar mijn 4de marathon. Rotterdam.
Voldaan ga ik de rest van de dag genieten van wat eten, drinken, de openhaard, m'n boek, vanavond glaasje wijn en nog even m'n schema's bijwerken en bestuderen.

Op naar de wedstrijd van volgende week zondag. De Midwinter Marathon in Apeldoorn, waar voor mij de 27,5km op het programma staat. Ook weer zo'n loop/wedstrijd waar in onbezonnen in ga en ik zie wel hoe en wat. Ook weer heerlijk genieten van de omgeving.

Groetjes van een duurloper!!!!

Filmpje wilde paarden en hardlopers

Hoe gaaf is dit filmpje. Gemaakt tijdens de halve marathon in Egmond. Kijken!!!!! Krijg er kippenvel van.